Auteur: Floddergatsblog (Venlo voor gevorderden)

Wetenschapsbijlage van woensdag 20 februari 2019

Wetenschapsbijlage van woensdag 20 februari 2019

Uit de ‘Frietei -Dialogen’

At Ötzi frieteieren?

Keulen/Venlo – 20 februari: We weten dat hij tatoeages liet zetten, welke ziektes hij onder de leden had en de omstandigheden waaronder hij kwam te overlijden.

Ötzi is de naam, aangenaam kennis te maken, de oudste menselijke mummie ooit gevonden in Europa. De wereld dankt de prehistorische diepvries-mens aan het bergbeklimmend echtpaar Helmut en Erika Simon. Zij troffen hem in 1991 aan op 3.210 meter hoogte. Een bijzondere vondst, die hen na lang juridisch gesteggel met de Italiaanse overheid 175.000 euro op zou leveren. Een schijntje van de miljoenen die het echtpaar aanvankelijk voor ogen had. Toen het geld uiteindelijk in 2008 werd overgemaakt, was Helmut Simon al overleden. Een ongeluk tijdens een hike-tocht, zegt het politiedossier. De Wraak van Ötzi fluisterde een lokaal medium.

Reconstructie van Ötzi 

Na de vondst was de wetenschap jarenlang aan zet. Ze onderzochten een diepgevroren, bijna naakte man van 1,65 meter die op dat moment nog een kleine veertien kilo woog. Maar die bij zijn overlijden, duizenden jaren geleden, waarschijnlijk vijfenveertig jaar was en vijftig kilo woog. Vanwege zijn vindplaats aan de rand van de Niederjochferner gletsjer in het Ötztal, kreeg hij de bijnaam Ötzi. Niet bijster origineel.

Ötzi is na ruim een kwart eeuw onderzoek een open boek voor wetenschappers. ‘We’ weten wat hij aan had, wat hij bij zich droeg en wie zijn voorouders zijn geweest. Het onderzoek schrijdt nog steeds voort. In 2016 werden de resultaten bekend van DNA-onderzoek naar het leer van zijn kleding. Vorige maand werd bekend dat Ötzi een groot liefhebber moet zijn geweest van gekookte en vervolgens in kruiden ingelegde eieren.

Of Ötzi  zelf heeft bevroed dat hij op zijn onvoordeligst   in de Venloër Grensbode  zou komen te staan, is onwaarschijnlijk

Wij denken dan aan een prehistorische voorloper van het frietei, Venlo’s enige culinaire erfgoed dat wordt voorgeschreven door dames en heren medici in elk cholesterolrijk dieet. Ernaar gevraagd, verklaarde dr.prof. Konrad Zwielicht (58) van de universiteit van Keulen het volgende: ‘Dat zou goed kunnen. Als kind woonde ik in Boisheim en kwam ik met mijn ouders ofters bij ons in Venlo. We aten dan bijna altijd een frietei in automatiek Piccadilly. Man, wat was dat lekker. Nu geloof ik niet dat Ötzi in Venlo is geweest, laat me dat voorop stellen. Dat eieren echter werden bereid op een wijze die vooruitloopt op het Venlose frietei, acht ik zeer wel mogelijk.’

Collega-redacteur en frietei-aficionado Sef Derkx (ik ben even oud als mijn handen, maar niet als mijn tanden) was dolblij met de uitkomst van het wetenschappelijk onderzoek: ‘Sinds lang claimt de stad Groningen dat daar de snack is uitgevonden. Eierbal, zeggen ze in het noorden. Nu ja, eierbal, alleen al van de naam krijg je een spontane liesbreuk. Maar ik dwaal af. Door het onderzoek van prof.dr. Zwielicht weten we dat de claim for fame van de noorderlingen misplaatst is. Een voorbeeld van eigendunk, aanmatiging. Mijn dag kan niet meer stuk. Zei ik dag? Nou, laat de lezers en lezeressen van de Venloër Grensbode  maar weten, dat ik een week bedoel!’

Advertenties
Extra editie van maandagmiddag 18 februari 2019

Extra editie van maandagmiddag 18 februari 2019

Heden ochtend ontving onze redactie een opmerkelijke e-mail van de ons onbekende afzender Chris Rieje . De inhoud van zijn boodschap ( – nu ja zijn boodschap, Chris kan potdomme toch ook een meisjesnaam zijn, dus schrijven we liever – ): van zijn/haar/genderfluïde boodschap is in deze tijd van het jaar zó belangrijk, dat we de e-mail integraal opnemen in deze extra editie van de Venloër Grensbode.

Lieve lezer,

Op 21 november (2018 – redactie VG) werd er ’s avonds laat op De Parade een USB-stick gevonden. Nu wordt er wel meer op de De Parade gevonden, vooral na een Duitse Zondag, als we dat allemaal in de krant zouden gaan zetten, zouden ze daar bij De Limburger (hetzelfde geldt eveneens voor de Venloër Grensbode –  redactie VG) een apart iemand voor kunnen aannemen. Hoe dan ook: op die avond, elf dagen voor de Advent, besloot iemand om die USB-stick níét in een computer te steken, maar (zoals dat gaat met USB-sticks) om deze in een onbestemd bakje op het bureau te gooien.

Pas twee weken geleden ontdekte iemand de twee bestanden op de stick. Een liedje, allereerst.

En een tekstdocumentje:

“Niemand precies weet waar ik vandaan kom, zelfs ik eigenlijk niet. Ik ben opgegroeid in de Heutzstraat, schuin boven waar nu Montego Bay zit. Toen ik achttien was, ben ik meteen vertrokken. Waarom dat is, ik weet het zelf niet eens. Het ging om een vrouw, het ging om geld, ach, als ik eerlijk ben ging het om niets van dit alles. Fernweh, noemen ze dat ook wel eens. Met een gitaar op mijn rug, ben ik met de trein vertrokken. En er is tegenwoordig altijd wel in een van die vreselijke Crazy Piano’s een pianist nodig. Dus ik kwam wel rond.
Waarom ik dit vertel?
Ik weet het allemaal niet. Maar wat ik wel weet is dat ik elk jaar terugkom voor de vastelaovend. Dan kruip ik de zolder op, haal ik mien pekskes van de vliering, stouw ik ze in mijn ouwe wagen en rij ik terug. Terug naar het Stedje van Plezeer.
Ik heb er een liedje over gemaakt. Half Venloos, half Engels. Over die weg terug.
Want de Fernweh wordt toch uiteindelijk altijd weer heimwee.
Kijk ik heel het jaar weer uit naar het moment dat ik de autodeur dichtsla en de snelweg oprij.
Driving Home for Vastelaovend.”
En een liedje dus.
Voor alle Venlonaren die terugkomen.

Einde bericht van Chris Rieje   

Naschrift redactie Venloër Grensbode:   Wie is Chris Rieje?  We zouden hem graag een flesje Oettinger willen overhandigen als dank voor zijn/haar/genderfluïde bijdrage aan de Venlose vastelaovend.

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 17 februari 2019

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 17 februari 2019

APOTHEOSE

Voordat we het vergeten. Op de Blauwe Zaoterdaag komt het Schinkemenke van zijn sokkel om mensen te paerdskeutele of de oren te wassen. ’t Prinseraoje beleeft aevel vandaag zijn apotheose. Het gonst overal. Hebben jullie de etalage gezien van Xie Eyeware aan de Prônkstraot? Het is een liefdesverklaring aan Jocus, die alle aanzoeken van Valentijnsdag in de schaduw zet. Daarom wordt de etaleur als chancenreicher Außenseiter getipt. Wanneer het een dark horse wordt, heb ik nog een naam. O nee, geen namen. Het is geen prinseverraoje. Het is de man die voor Fox Sport schitterende documentaires heeft gemaakt over Hai Berden en Stan Valckx. Nu, we het toch over De Koel hebben. De vorige week zaterdag hoorde ik er uit zeer betrouwbare bron, dat de nieje hoeëgheid een echte culi is. En fijnproever alzoeë. Het tweesterren-restaurant Sabero uit Roermond verzorgt de catering van #Jocus3Span2019. Bij de privéreceptie wellicht?

Haos alle Jocusuloge zijn het er in het zicht van de finish trouwens wel uit.

#Jocus3Span2019 komt uit De Naate Raaf, met een gepromoveerde humor-autoriteit als nieje hoeëgheid. Hij heeft zijn drukke agenda schoongeveegd. Een vriend van deze mogelijke Jubelprins, dae met de honingzoete voornaam, is fors afgevallen. Uit de harde kern van De Naate Raaf dus. Of uit de Alde Raod van Elf. Een van de aanwijzingen van het Mirakel van de Mieëwbaemp was: ’t Is d’r eine van òs. Een hardcore Jocusman, anders gezegd. Al ’t gooje kump van baove zou inderdaad een knipoog zijn naar een hooggelegen woonwijk. Daar komt aevel nog iets bij. Een van de adjudanten heeft via zijn werk een relatie met de beroemdste berg uit de mythologie. Het vorig weekend zat deze adjudant met de nieje hoeëgheid prinsheerlijk bij Take Five. Een afleidingsmanoeuvre ongetwijfeld.

En dan was er deze week opeens het begrip ‘paljas’ dat de wereld in is gezonden. Niet lang erna zong rond dat het woord paljas, in een zekere vertaling, iets opmerkelijks oplevert. Een gezaghebbende encyclopedie brengt het in verband met het dialect van een beroemde wijnstreek en met de straattaal van Parijs. De vertaling van paljas is hetzelfde als de familienaam van de nieje hoeëgheid. Het kan aevel ook een dwaalspoor zijn. De relativiteitstheorie van Einstein is makkelijker uit te leggen. Zelfs met ein stök in de kraag. Ken! De Jocuskraag.

Wies ’t aevel weer ens is,

Sef Derkx

 

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 10 februari 2019

Drök, drök, drök…

Vorige week zaterdag waren we bij de opening van de prachtige tentoonstelling van schildersvorst Evert Thielen. Antoine Scholten werd geïnterviewd door Frans – Drök, drök, drök – Pollux. De Börger zei dat hij binnenkort met de kunstenaar wil gaan lunchen. Ik zou dan voor een frietei kiezen. Of, als het wat mag kosten, voor een sjiekandel van de Prince Charmin’ van de binnenstad. Dat zal het aevel niet worden. Het is namelijk een lunch, waaronder iets wiechtigs besproken gaat worden. Al langer wordt gedruimp van een schilderij dat de Venlose vastelaovend tot onderwerp heeft. Een schepping van Evert Thielen met het stadhuis als middelpunt en de belangrijkste facetten van de vastelaovend eromheen. Het moet de kroon zijn op de viering van Jocus 16×11. Drök, drök, drök was stil van het nieuws, terwijl hij toch de Niagara der Spraakwatervallen is. Het was alsof hij in een visioen het schilderij al zag. Met in het middelpunt de Hoeëgheid 2019.

 Het prinseraoje nadert zijn climax. De Jocusologe staan op scherp. Ze zijn gespannen als een schaatser voor het startschot. Soms worden ze aevel uit evenwicht gebracht. Tijdens het Boeremoosbal is een foto rondgestuurd. Van een drietal, dat ook #Jocus3Span2019 zou kunnen worden.

Twee heren hebben we in deze Aevel al vermeld en der Dritte im Bunde wordt het meest genoemd bij het prinseraoje op de Facebookpagina van Jocus. Het kan ook een dwaalspoor zijn. Of een geraffineerde poging ons wijs te maken, dat dit een dwaalspoor is. Zodat wij denken dat geen van de drie in #Jocus3Span2019 zal zitten. Het prinseraoje is dezer dagen even ingewikkeld als schaken tegen een grootmeester. En dan was er deze week wederom een aanwijzing van het Mirakel van de Mieëwbaemp, waarvoor hartelijke dank. Een Latijnse spreuk dit maal: Nos iungit amicitia. Vrindschap bringk òs same, in het Venloos. Dit betekent dus dat #Jocus3Span2019 niet verbonden is door een familieband.

Uit het Oelesrieëk wordt ons bericht dat het koor van de Vriendenkring optreedt ônger ‘t Prinsebal. Tot slot. Van euver de brök zwellen de geruchten aan dat vanavond onder ’t Swaree unne druimprins oèt zal komme. Hij voelt zich automatisch als een vis in vastelaoves-water.

Wies ’t aevel weer ens is,

Sef Derkx

 

 

 

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 3 februari 2019

Blauwe Traone

Het is afgelopen zondag gebeurd, even na vijf uur ‘s morgens. Een kennis, die nachtdienst had gehad en over de Kwartelenmarkt naar huis liep, hoorde een gesmoord gesnik. Rond gekeken, aevel niemand gevonden. Hoorde hij het goed? Kwam het van ’t Schinkemenke? Niet te geloven, over de wang van het beeldje biggelden blauwe traone. Het kwam niet van de kalde wind, maar door de weemoed om het verleer van Sjraar Peetjens. Jaar na jaar heeft hij hier in hertje Venlo, tijdens de Blauwe Zaoterdaag, zijn liedjes gezongen. Tot op hoge leeftijd. Hij werd gedragen door het publiek. Vanmorgen wordt hij de Sint-Martinuskerk in gedragen en neemt Venlo afscheid van hem. Vaarwel, Sjraar.

Maar ’t Prinsraoje gaat door, dus het leven ook. Van de week stak opnieuw een gerucht de kop op, dat we al hadden gehoord tijdens de Jaorvergadering van De Waus. De Limburger sponsort vanaf 2019 ieder jaar één stadsprins in Limburg. Vastelaovesmetropool Venlo komt als eerste aan de beurt. De meeste Jocusologe denken dan glièk aan een Venlose columnist. Hij zou met twee familieleden #Jocus3Span19 gaan vormen. De Venlose vastelaovesfemilie bij uitstek tot de macht drie. Opvallend is dat de hoeëgheid in spe afgelopen tijd superactief is geweest, waardoor hij vanaf ’t Hofbal de handen vrij heeft. Er is aevel ook deze week weer een aanwijzing van het Mirakel van de Mieëwbaemp. Die luidt als volgt: “Al ‘t gooje kump van baove!”. Daarmee kunnen we verschillende kanten uit. Is het iemand die op Nieuw Stalberg woont, in de Romertoren of een ander hoog appartementencomplex? Nee, zeggen de Jocusologe van vrouwelijke kunne, het is die piloot. De op en top Jocusman, die al weken genoemd wordt. #Jocus3Span19 wordt in het Jubeljaar gevormd door drie oud-leden van de Raod van 11.

Het gonst en gist nu ook volop in ’t Oelesriek. Veur ieëwig mäötje vieftig had het over een Oelesprins met Groene Vingers van wie we de buim in kinne. Een andere topkandidaat  – ‘vol passie en met eine lach’ – was al Nar bij g.v.v.g De 3-kes. Onze bron zeer dicht bij Oelesvors Gé Cornet, zegt dat hij op Steyl woont en het vuurtje heeft aangestookt van Vastelaovend VEURaan. Zo zien we maar weer, alles kin behalve unne nekse in de tes schiete.

Wies ’t aevel weer ens is,

Sef Derkx

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 27 januari 2019

Oèt die bòks…

We waren afgelopen zondag op Steyl. Bij het overrompelend mooie Vastelaoves Belaevingstejater VEURaan. In de toemel van artiesten en organisatoren aan de zijkant van het podium werd ik gebeld. Het ging over ’t prinseraoje. Verstond ik het goed? Was de nieuwe aanwijzing echt oèt die bòks? Ik was van mijn stuk gebracht. Zou de nieje hoeëgheid een nudist zijn? Unne nèksfieter, alzoeë? De vertegenwoordigers van de Venlose elite, die 16×11 jaar geleden Sociëteit Jocus oprichtten, zouden zich in het graf omdraaien. Nee, dit was onmogelijk. Het had natuurlijk te maken met de inmiddels mythische foto van het dreejspan van 1975. Dat was voor de jen in de onderfleur gefotografeerd, omdat een van de pantalons nog vermaakt moest worden. De hoeëgheid van dat jaar, is de schoonvader van Harry Lucker. En die wordt toch door veel Jocusologe op dit moment als prins in de startblokken gezien. Ik spoojde mich naar buiten met mijn mobieltje aan het oor. De Randstad Jocusoloog was eraan, ik had me vergist. De aanwijzing was niet oèt die bòks, maar out of the box. De Vors denkt buiten voor de hand liggende kaders. Het joeksige trio, dat nu aan een afscheidstournee bezig is, wordt #Jocus3Span19. Het was toch zo klaar als een klontje.

Afgelopen woensdag was er aevel weer een aanwijzing van het Mirakel van de Mieëwbaemp, van Roel Versleijen. Hij stuurde de tekst van het refrein van een pareltje van een vastelaovesleedje. Zing maar mee:

As ik dich zeen, dink ik altied, och waat bis dich moeij !

Met dien zaachte stum, praot-ste mich dök um.

In dien auge blink ein leech det fonkelt as ein ster.

Jaore zeg ik dich: ‘Kind waat hald ik vuuël van dich!’

Hoe moeten we dit duiden? Het zeen uit de eerste regel gaat er aanzienlijk op vooruit met een fok of met lenzen. Zou na jaren genoemd te worden, dan toch brillenautoriteit John van der Sterren ons voorgaan in de schoeëne vastelaovend? Het leedje ‘As ik dich zeen’ is aevel van De Wien. Het werd geschreven en gezongen door Hans Goertz en was in 1972 het winnend liedje van De Wien. Betekent dit dat we ons arendsoog moeten richten op Venlo-Oost?

Wie ’t aevel weer ens is,

Sef Derkx

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 20 januari 2019

Een ‘zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 20 januari 2019

Wies in de lakschoon…

De spanning loopt op. Met deze nog vijf keer Aevel en dan staat #Jocus3Span19 op het podium. Afgelopen maandag bij de Jaorvergadering van De Waus in Grenswerk was er eerst publiekelijk een aanwijzing van de Vors. De Hoeëgheid van 2019 zit niet in de zaal. In de zaal. Waat ein waer! In de zaal waren achterin ook staanplaatsen. Bovendien zat ook het balkon vol. De sfeer daar was conspiratief. Hier werd samengezworen om vooral niets te laten merken. Juist voor zo’n geveinsde ontkenningsfase hebben we aevel fijn afgestemde antennes. De aanwezige Prinseraojers waren trouwens unaniem in hun mening. De nieje Hoeëgheid zit op het balkon. Droeg hij een zwart-wit geruit overhemd, waardoor het leek alsof hij die middag beej ’t Zwartwater bomen had omgezaagd? Met een hoofd vol vragen kwamen we thuis, waar nondeju bleek dat het Mirakel van de Mieëwbaemp die avond vanuit Grenswerk een aanwijzing had gestuurd. Exclusief voor Aevel.

Zet je maar schrap. ‘As de kuuj gaon bieze, staeke ze de stert in de huuegte.’ Dit Venlose spreekwoord betekent zoveel als grote veranderingen zie je tevoren aan komen. Bieze is het dialectwoord voor op en neer lopen, voor ijsberen dus. Maar wat heeft het te maken met #Jocus3Span19? Mag ik een yell in herinnering roepen, die vroeger in De Koel klonk, maar heden ten dage helaas niet meer? Simpel! Simpel! Simpel! Wanneer gaat een koe ijsberen? Als ze aanvoelt dat ze geslacht gaat worden. En wie stond er te smiespele op het balkon bij Grenswerk? De prince charming onder de Venlose slegters uit de binnenstad. Die met zo’n hipsterbaard, waaraan scheermessenfabrikant Gillette bijna failliet is gegaan.

Maar stel. We moeten de vorstelijke hints letterlijk nemen. De hoeëgheid was dus echt niet aanwezig en dat van de grote verandering klopt ook. Ja, hoe makkelijk wil je het dan hebben? Dan treedt er maar één iemand naar voren. Eloquent, Venlonaer wies in de lakschoon, gepokt en gemazeld door zijn aanwezigheid bij alle vastelaovesactiviteite in lange jaren. Bovendien afgelopen week prominent in het nieuws door de opzienbarende transfer die hij in medialand heeft gemaakt. Niet Linda de Mol, aevel wel blond.

Wies ’t aevel weer ens is,

Sef Derkx