Auteur: Floddergatsblog (Venlo voor gevorderden)

Ochtendeditie van dinsdag 11 december 2018

Ochtendeditie van dinsdag 11 december 2018

De altijd ijverige correspondent voor de Venloër Grensbode in het stadsdeel zuid, Mart Peters, stuurde ons een YouTube-bijdrage over de afronding van de vervaardiging van het grondbeeld Ik geloof in water  van de kunstenaar Willibrord de Winter. De sculptuur is een blijvende herinnering aan het project Rondom Water. De onthulling grijpt zaterdag aanstaande plaats bij De Werf aan de Maasboulevard. Wat betreft de titel van het kunstwerk Ik geloof in water  zouden wij er graag aan toevoegen dat in de brouwerij is geweest. 

Advertenties
Ochtendeditie van vrijdag 7 december 2018

Ochtendeditie van vrijdag 7 december 2018

Moeite met het onthouden van data en tijdstippen? Dan wordt het u volgend weekend gemakkelijk gemaakt. Ja, want op zaterdagmiddag 15 december om 15 uur wordt bij restaurant De Werf aan de Maasboulevard een bronzen footprint in de bestrating onthuld. Het kunstwerk is vervaardigd door Willebrord de Winter.

Een dansgroep van het Kunstencentrum Venlo danst op muziek van Claude Debussy en onthult samen met cultuurwethouder Marij Pollux en cultuurgedeputeerde Ger Koopmans het kunstwerk.

Voordat het glas wordt geheven, komen kunstenaar, wethouder en gedeputeerde aan het woord.

De footprint is een blijvende herinnering aan het internationale kunstproject Rondom water: overvloed en schaarste. Dat startte in januari met een expositie. Eind maart vond een werkweek plaats, die werd afgesloten met een optocht door de binnenstad  en een theatervoorstelling met dans, muziek, poëzie en beeldende kunst in Poppodium Grenswerk. Het derde bedrijf vindt dus op zaterdag 15 december aan de Maasboulevard plaats.

Dus nog even onthouden: de vijftiende om vijftien uur. Moet te doen zijn, toch?

Ochtendeditie van Sinterklaasdag 2018

Ochtendeditie van Sinterklaasdag 2018

Herman Verweij (1945)  was van 1 januari 2011 tot 31 januari 2013 stadsdichter van Venlo. Maandelijks publiceerde dagblad De Limburger een gedicht van zijn hand in de regionale editie. Zijn stadsgedichten zijn samengebracht in de bundel Waar gisteren en vandaag.

De Frans Coehorststraat  in de wijk het Groenveld is een straat genoemd naar Frans Coehorst. Tijdens de oorlog sloot hij zich op jonge leeftijd aan bij het verzet, werd opgepakt en via Kamp Amersfoort tewerkgesteld in Zwickau. Daar hij is hij in 1944 door uitputting overleden.

*********

Frans Coehorststraat

Waar de zon het glas van tuinderskas bescheen

ligt nu het Groenveld. Op twaalf straatnaamborden

de ondertekst: omgekomen in het verzet.

In het hart, vernoemd naar een nog jonge knaap

een doodgewone straat met tuintjes en wat bomen.

Een man die er zijn hond uitlaat.

 

‘Wist u dat de Frans van deze straat, toen negentien

zijn stad verliet om er nooit meer terug te keren?

Stel dat dezelfde jongeman nu hier verscheen

dwalen zou hij door de straten van zijn vrienden.

Stel dat hij in de huizen de beelden ziet van jonge

mensen op het Tahrirplein of kogels fluiten hoort

door de straten van Misrata, zou dan zijn hart

opnieuw tekeer gaan? Vrijheid is zelden in de aan-

bieding meneer, het vraagt de volle prijs.’

 

Misschien dat later in Damascus of Benghazi

een straat de naam draagt van een jonge man of

vrouw met dezelfde ondertekst.

Een doodgewone straat met tuintjes en wat bomen.

Een man die er zijn hond uitlaat.

*********

Met dank aan Herman Verweij

 

Ochtendeditie van dinsdag 4 december 2018

Ochtendeditie van dinsdag 4 december 2018

Omroep Venlo loste in de nieuwsuitzending van gisteravond het raadsel op, dat heel Venlo in zijn greep hield: waar komt toch die groene laserstraal vandaan boven de stad? Voor het volledige bericht zie de website van Omroep Venlo: (https://www.omroepvenlo.nl/nieuws/artikel/groene-lasers-verbinden-gebouwen-voor-kunstproject)

Het is een kunstproject van Suzanne Berkers in samenwerking met Stichting Het Raam. Het bestaat uit een expositie in de Alte Fabrik in Kaldenkerken en een fiets- en wandelroute langs 29 locaties. De lichtlijn verbindt vijf hoge gebouwen. Het beginpunt of eindpunt – dat ligt natuurlijk aan waar je vandaan komt – is de Innovatoren. De laser straaltvervolgens door naar het Stadskantoor, de Molenbossen in Blerick, de schoorsteen van Wienerberger in Tegelen en de Sint-Clemenskerk in Kaldenkerken. In de toren van die kerk hangt overigens een Venlose luidklok.

Fotograaf Peter Janssen plaatste gisteren op zijn Facebookaccount een prachtige serie foto’s van de laserstraal die klieft door het zwerk tussen Blerick, Venlo, Tegelen en Kaldenkerken. Het is zeer de moeite waarde, wat zeggen we nu: het meer dan de moeite waard, om naar het Fb-account van Peter te snellen  (https://www.facebook.com/Peter-Janssen-Akeligventje-580302085667579/?tn-str=k*F)

Avontuurlijk ingestelde kunstliefhebbers kunnen als de duisternis gevallen is te voet of met de fiets een route van zeventien kilometer afleggen. Neem je mobiele telefoon mee, download de app n Connecting Light en je hebt een gids onderweg. Suzanne Berkers wil met het project laten zien dat er overal verbindingen zijn. Verbindingen tussen mensen, tussen mensen en gebouwen en tussen mensen en het landschap.

Venlo stond gisteren in het teken van nog een tweede lichtproject. Boven op de Sint-Jacobskapel op de hoek van Helschriksel en Maasschriksel werd een aureool met LED-licht geplaatst. Ruim een jaar geleden diende de huidige gebruikers bij de gemeente een plan in om een lichtgevende aureool op de Sint-Jacobskapel te plaatsen. Een speciaal teken waarmee de historie van het pand wordt benadrukt. Een aureool als baken van licht in het hart van de wijk Q4.

De Sint-Jacobskapel hoorde bij het Sint-Jacobsgasthuis, dat tussen 1533 en 1539 werd gebouwd. Oorspronkelijk diende het gasthuis als opvang voor burgers die door armoede getroffen waren en geen dak boven hun hoofd hadden. Later werden er zieken en  heren op leeftijd verzorgd. Gelet op de naam is het ook goed mogelijk dat pelgrims er onderdak vonden, die op weg waren naar Santiago de Compostella in Noord-Spanje, het belangrijkste centrum van de Sint-Jacobsverering. In 1864 werd de Sint-Jacobskapel geïntegreerd in  het Burgergasthuis, waar patiënten met geslachtsziekten werden behandeld en prostituees op hun gezondheid gecontroleerd. Zo’n historisch pand verdient een aureool.

De foto’s van het lichtend aureool op de Sint-Jacobskapel zijn van Jacobskapel Venlo,  waarvan dank van de Venloër Grensbode

Tot slot een huiskamervraag uit de categorie extra moeilijk: waar in Nederland brandde de eerste gloeilamp? Het antwoord zal velen verbazen. Deze historische gebeurtenis vond plaats in Venlo. Op de zolder van een pakhuis aan de Picardie om precies te zijn! De man die in 1889 verantwoordelijk was voor deze primeur, was de 24-jarige Engelsman Frederic Robert Pope (1865-1934), zoon van een clipperkapitein uit Liverpool.

Ochtendeditie van vrijdag 30 november 2018

Ochtendeditie van vrijdag 30 november 2018

Nieuwe kalender van de man ‘die alles scheef schildert’

Er hoeft geen enkele twijfel over te bestaan. De mooiste bedrijfskalender voor het nieuwe jaar is ook nu weer die van Seacon en in een adem die van kunstenaar Guus van Eck.

Voorblad kalender Seacon en Guus van Eck met tijdelijk Cruyff Court op dak van het VN-gebouw in New York  (bron: Guus van Eck-kalender 2019 Seacon Logistics)

Seacon supports the challenge is de titel en het thema van de kalender. Een met die uitdaging wordt een sportieve bedoeld. Met liefst drie maanden en dus ook drie tekeningen is Venlo goed vertegenwoordigd. Het overtreft alle andere steden.

Jarenlang had je in Noord-Limburg de kalender van Océ. Als thema had die steevast een beroemde architect of een architectonisch thema, bijvoorbeeld bruggen. Kim Zwarts deed de fotografie, de onvergetelijke Baer Cornet de vormgeving. Als het laatste kalenderblad voorzichtig langs de perforatierand was losgescheurd, hield je een boek over dat in de kast kwam te staan. Uit kostenoverwegingen schrapte de Venlose kopieergigant de kalender.

Maart 2019: Finish Venloop voor stadhuis (bron: Guus van Eck-kalender 2019 Seacon Logistics)

Sinds 2009 is er een prachtig alternatief: de muurkalender van Guus van Eck die wordt uitgegeven door Seacon Logistics. Zoals bekend, het transportbedrijf van ondernemer, oud VVV-voorzitter en mecenas Hai Berden. Deze editie, voor het jaar 2019, is echter niet de tiende in de rij, een jubileumkalender met een kroontje. In 2014 kwam er geen uit en die van 2017 was een bureaukalender met drie maanden per blad.

De vlekkerige gouaches van Guus van Eck zijn de basis voor de kalenderbladen. De Limburgse kunstenaar maakt schetsen ter plekke, fotografeert en verzamelt beeldmateriaal van interessante locaties. Later, en vaak is dat in zijn atelier op Sicilië, wordt het studiemateriaal uitgewerkt tot gouaches.

Door de Seacon-kalenders zijn Van Eck en Venlo bij elkaar gaan horen. Waarom? Dat is moeilijk te zeggen. Misschien omdat het joie de vivre van Van Eck een mooi contrapunt vormt bij het noeste en no-nonsense van Venlo. We hebben alle kalenders zorgvuldig opgeborgen, het zijn nu al collectors items. Och, en ongevraagd en onbezoldigd willen wij graag een advies geven aan het verzelfstandigde Museum van Bommel Van Dam. Stel ter gelegenheid van de opening van de kunsttempel in het voormalige Venlose postkantoor of kort erna een presentatie samen met de originele gouaches van de kalender.

April 2019: VVV staat in De Koel met 2-0 voor tegen Feyenoord (bron: Guus van Eck-kalender 2019 Seacon Logistics)

Goed, terug naar de kalender van 2019 en de Venlose onderwerpen. Voor de maand maart heeft Van Eck gekozen voor De Venloop. Hij heeft de finish gesitueerd, voor het door hem gekoesterde stadhuis. In april zien we een impressie in vogelvluchtperspectief van stadion de Koel. VVV speelt tegen Feyenoord en de geel-zwarten vallen aan. Links zien we het scorebord met de redelijk geruststellend tussenstand van 2-0. Vanzelfsprekend is de fameuze trap aller trappen ook door Van Eck vereeuwigd. Het mooiste is echter tot het laatst bewaard, tot de maand december. Hoewel ‘het mooiste’ natuurlijk subjectief, iemand anders zal de voorstelling te gemakkelijk, te cliché december qua onderwerp vinden.

Vanuit een iets lager perspectief dan boven De Koel kijken we uit over de Oude Markt met de ijsbaan. Links is De Maaspoort en voor ons de huizenrij aan de oostzijde van het plein. Op de achtergrond glorieert weer het stadhuis. Een volle maan staat aan de hemel en sneeuwvlokken dwarrelen op Venlo neer. Je mompelt als vanzelf: ‘Fijne feestdagen!’

December 2019: IJspret op de Oude Markt, sneeuw dwarrelt neer op een winters Venlo ( bron: Guus van Eck-kalender 2019 Seacon Logistics)

Van Eck is de man ‘die alles scheef schildert’. Zijn lijnen leunen naar links en naar rechts. Het is kenmerkend voor zijn handschrift. Karakteristiek is ook het gebruik van primaire kleuren. Maar het meest opvallend is nog altijd het plezier in het schilderen en tekenen. Het spettert van zijn werken af.

(Met dank aan Hai Berden, Guus van Eck en Ellen Fila)

Tip van de redactie van de Venloër Grensbode:  ontkurk een wijnfles en bezoek de vrolijk stemmende website van de kunstenaar (http://www.guusvaneck.nl/collage.php)

 

Noeneditie van dinsdag 27 november 2018

Noeneditie van dinsdag 27 november 2018

Nog is niets verloren. Zelfs wat waardevol is, is niet weerloos.  Veel is waardeloos, maar dit is goed nieuws.

Zet u schrap. De expositie met tekeningen van Albert Kiefer in het Kunstencentrum aan de Goltziusstraat wordt verlengd. Lezers en lezeressen van de Venloër Grensbode, u hoeft niet naar de optometrist te snellen, want er is niets mis met de sterkte van uw bril of lenzen. Voor het eerst sinds mensenheugenis wordt een tentoonstelling in Venlo van een levende kunstenaar verlengd. Verlengd vanwege het succes. Wij als redactie van de Venloër Grensbode zijn er zeer verheugd om.  Van de andere kant evenwel, verbaast het ons niet. De tekeningen van Albert Kiefer sprankelen, als een bergbeek waarin een steentje wordt gegooid. En het merendeel ervan is herkenbaar, het zijn tekeningen van panden in Venlo en Blerick.

Dus. Ga zelf kijken. De toegang is gratis en het Kunstencentrum is op werkdagen geopend van negen uur tot negen uur. Tot slot feliciteren wij Albert Kiefer en het Kunstencentrum met deze tentoonstelling, die zachtjes klopt – om het zo maar eens te zeggen – aan het raam van onze verbondenheid met Venlo.