Auteur: Floddergatsblog (Venlo voor gevorderden)

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 19 mei 2019

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 19 mei 2019

First slide

Afgelopen maandag sprak ik Theu Boermans in De Luif. We kennen elkaar sinds de jaren zestig. Dat schept een band.

Theu was in Venlo om in De Maaspoort te vertellen over zijn nieuwe muziektheaterproductie Amadeus. Tien minuten was hem toebedeeld. Daarvoor was hij na een repetitie vanuit Den Haag naar Venlo gereden en ging hij nog dezelfde avond terug naar Amsterdam. Met parkeren haos vijf uur onderweg voor tien minuten spreektijd. Hoe gedreven kun je zijn? Dé reden waarom hij die Roeëmse reis had ondernomen, was zijn verknochtheid met Venlo. Hier had hij lang, lang geleden de regie gekregen over de revues van zijn vader Frans. Het was zijn eerste ervaring met grote uitvoeringen, waarin muziek en toneel samengaan. En met veel mensen op het podium. Hij voelt zich schatplichtig aan de stad, vandaar.

Het verhaal van Wolfgang Amadeus Mozart is een verhaal van alle tijden. Een jong talent, dat zich niet laat beteugelen, komt pijlsnel op. Het vormt een bedreiging voor de oude garde, die de messen gaat slijpen. Amadeus wordt een grootse productie met een orkest op het podium. De voorstelling gaat reizen en in alle speelplaatsen, wordt een lokaal koor gevormd van zo’n veertig zangers en zangeressen. Hoe bijzonder is het om in een voorstelling te staan van een van de belangrijkste regisseurs van Nederland? Heel bijzonder dus. Spiètig aevel dat ik niet kan zingen. Had ik meegedaan aan de voorronde van het Eurovisie Songfestival, had ik zeker een kans gehad.

De amateurcultuur in Venlo bloeit. Voor de Passiespelen is het grootste gelegenheidskoor ooit gevormd. Meer dan honderd vocalisten zijn afgelopen weekend begonnen met hun repetities. Venlona gaat met een dameskoor en een fanfareorkest een symfonie uitvoeren over Queen. Het is een avontuur voor het mannenkoor, dat gebaande paden moet verlaten. Had ik het over Queen? Dan is er nog meer koninklijk nieuws. The Surpremes lieten in een spotje weten, dat ze gaan optreden met The Royal Philharmonic Orchestra. Met de Venlose Hermenie, die enthousiast aan het oefenen is voor het concert.

De amateurcultuur bloeit alzoeë en dat is van wezenlijk belang voor de samenleving. Het zijn woorden van de börger, afgelopen donderdag uitgesproken bij de installatie van de Buun tot Venlonaer van ’t Jaor. Mooie, gepassioneerde woorden. Om träön van in de auge te krijgen.

Aevel… absoluut niet te rijmen met de eerder door de gemeente verordonneerde korting op de subsidie van onder meer diezelfde culturele verenigingen.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

Advertenties
‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie

First slide

Na de tranen van Ajax, gaan we verder met de reguliere voetbalcompetitie. Even een vraag aan de kenners onder ons. Werd bij vorige glorieperioden van Nederlandse clubs in Europa ook de competitie in de eredivisie stilgelegd door de KNVB? Ik kan het me niet herinneren.

Nog twee wedstrijden te gaan, alzoeë. VVV heeft zich al gehandhaafd. Het eindigt met meer punten dan vorig seizoen. Petje af. Gelet op de mogelijkheden van de Koelclub, is dit een seizoen om in te lijsten. We hebben memorabele momenten mogen meemaken. De gelijkmaker van Sem Steijn uit tegen Heerenveen, staat voor mij bovenaan. Zeventien jaar is de knul pas en dan maak je zo’n belangrijke goal als invaller. Ik sprong een halve meter op oèt de praos.

Wat ik na de laatste thuiswedstrijd zeker zal gaan missen, is het ritueel van Lars Unnerstall. Voor de aftrap rent hij naar zijn goal. In de zestien draait hij zich om en loopt achterwaarts verder. Op de doellijn springt hij op en slaat met beide handen tegen de lat. Dat de resterende wedstrijden van VVV niet meer om het behoud van het eredivisieschap gaan, is good taege de hoeëge blooddrök en de nerveuze eczeem. Daarover hoor je mij niet näöle.

Door die onderbreking van de competitie, is er aevel een vreemde situatie ontstaan. Het heeft er alle schijn van, dat daardoor de transferperiode vroegtijdig in gang is gezet. Met nog twee wedstrijden op het programma, was er deze week openlijk geflirt van PEC Zwolle richting Maurice Steijngood. Had daar niet beter mee gewacht kunnen worden tot de competitie voorbij was geweest? De clubs moeten morgen nog tegen elkaar spelen. PEC Zwolle en VVV hebben een gelijk aantal punten. Het gaat dus nog wel degelijk om iets. De eindstand is van invloed op de tv-gelden, die worden uitgekeerd.

Ineens waren er deze week ook geruchten over sterkhouders uit de huidige selectie, die we het volgend seizoen waarschijnlijk niet meer in De Koel terugzien. Alsof de transfercarrousel nu al in gang is gezet. Tot slot: de Seun of God. Het contract is vroegtijdig ontbonden. Na goed overleg tussen beide partijen, las ik in de media. Zal best, maar spiètig blijft het aevel wel dat het zo gelopen is.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

‘Zondagmorgen zonder zorgen’ – editie van Bevrijdingsdag 2019

‘Zondagmorgen zonder zorgen’ – editie van Bevrijdingsdag 2019

 

First slide

Op Der Tag der Arbeit fietsten we over de Goltziusstraat. Dom dat we vergeten waren om een gasmasker op te zetten.

Minseleef, waat unne kwalm! Het zou mij niets verwonderen als het fietsen door de Goltziusstraat op een Duitse dag, voor de gezondheid hetzelfde betekent als het fiempe van een pakje Gauloises zonder filter. Dat de flótse er woensdag door de slechte luchtkwaliteit niet uit de bomen vielen, komt omdat flótse zich er op Duitse dagen niet laote blikke. Die zien waal wiezer. Komende tijd zal het er aevel niet beter op worden. Die Zwei Brüder wordt heropend, dus neemt de verkeersdrukte toe in de Goltziusstraat. Hoe lang zal het duren, voordat je in de binnenstad van Venlo beter mondkapjes kunt dragen? Zoals in steden in China en Japan?

Schreef ik flótse? Van de waek was er het bericht dat het slecht gaat met het koolmeesje. De oorzaak ligt in het massale spuiten tegen de buxusmot. De schrik sloeg me om het hart. Ik ben op het internet gaan zoeken naar hoe het ervoor staat met mijn andere favoriete gevederde vrienden, de pimpelmees en de buizerd. Vooralsnog hoeven we ons daar geen zorgen om te maken. We hadden het aevel over mondkapjes. Bij drogisterij De Vink in de Vinckenhofstraat kun je die helaas niet meer kopen. Gé Lamers, een van de laatste zelfstandige drogisten, heeft na 38 jaar zijn winkel gesloten. We gunnen het iedereen van harte om te genieten van zijn of haar pensioen en van het in alle rust lezen van ‘Aevel’ op zaterdagmorgen. Aevel.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 28 april 2019

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’ editie van 28 april 2019

Afbeeldingsresultaat voor paul nagelmaeker

Pluuske

Eerste paasdag begon zonovergoten. De katten hadden te eten gehad en de jongste rende achter een pluuske aan. Met een dubbele axel probeerde Lilo het pluuske uit de lucht te plukken. De twee oudere katers bekeken het gedesinteresseerd. Waat unne dröktesmaeker, zullen ze gedacht hebben. Ze rekten zich uit en gingen verder met hun lievelingsbezigheid, die kort onderbroken was geweest door de baas met de etensbakjes. Met luime, alzoeë.

De schitterende paasdag verloor op slag zijn glans door een bericht op de site van Omroep Venlo.

Plotseling. Hartaanval. 64. Twee woorden en een leeftijd. Ze staan voor een afgrondelijk verdriet dat niet te bevatten is. Paul Nagelmaeker, de Serieuze van Neutjesrang, is overleden. De foto bij het bericht toont Paul op zijn best. In ’t vastelaovespekske, met een unne staek op. En… met de blauwe neus van de Blauwe Zaoterdaag, lachend van oor tot oor. De foto is gemaakt na de editie van dit jaar, toen hij de ode zong aan Lieske met de Bel. We luisterden er ademloos naar, met een brok in de keel.

Herinneringen. Ze zijn als pluuskes op de wind.

Herinneringen bijvoorbeeld aan de presentatie in 1985 van de eerste EP van Neutjesrang. Het werd een weergaloos feest in de Gouden Tijger, waar ze met de bein boete hinge. Omdat een van de vier nummers van het plaatje het supporterslied VVV – met de kuit veuraan was, waren Jeu Sprengers, Sef Vergoossen en een aantal spelers aanwezig. De hoofdrol was aevel voor stadionspeaker Harry van Dreumel, die ook op het plaatje te horen is met een fameuze geluksuitbarsting na een goal van VVV. Hoe mooi zou het zijn wanneer in de rust van de laatste thuiswedstrijd van dit seizoen, dat liedje nog eens in De Koel zou klinken?

Herinneringen ook aan Neutjesrang in een van de eerste afleveringen van Limburg Boven, de live radio-uitzending van de R.O.Z., vanuit café D’n dorstigen Haan op zaterdagmorgen dertig jaar geleden. Om twaalf uur waren we klaar, maar vier uur later zaten we nog gezellig met elkaar om tafel. Aan het geluk van het samenzijn wilden we liever geen eind laten komen.

Vandaag neemt Venlo afscheid van de Serieuze van Neutjesrang, van de zachtmoedige Paul Nagelmaeker.

Rös zaach, Paul.
Sef Derkx

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’- editie van eerste paasdag 2019

‘Zondagmorgen-zonder-zorgen’- editie van eerste paasdag 2019

Het is de Week van de Teek. Er zijn in Venlo aevel bijna geen kroegen meer, waar je met goed fatsoen voor twaalf uur ’s middags aan de teek kunt zitten.

Ik denk dan aan cafés, zoals De Handboog, Bonaparte en de Gouden Tijger. Overdag kwam je er spijbelende scholieren, AOW’ers of echte kroegtijgers tegen. De meesten begonnen met koffie of thee, sommigen bestelden glièk ein klep. Bij de Gouden Tijger tegenover was een herenmodezaak van twee broers. Na de middag trad er een wisseldienst in werking en staken ze om beurten de Lomstraat over om even te pauzeren. Ze bestaan aevel niet meer. Cafés waar je tot aan het Einde der Tijden aan de teek zou willen zitten. Tot het moment, waarop je op de schouder wordt getikt door een engel met een bazuin onder de arm, die zegt dat je nog de allerlaatste klep kunt bestellen.

Nee, het is voltooid verleden tijd. Een glas bier of wijn overdag is het nieuwe roken. Zelfs in cafés slaan de gezondheidsrages toe. Als je thee bestelt, krijg je een megakist voor de neus geschoven met zoveel verschillende soorten, dat het kruidenvrouwtje Klazien uit Zalk er postuum jaloers van wordt. In deze Week van de Teek kreeg ik een berichtje van een café, dat er allewiels ook bôttermelk wordt geschonken. God beware me! Nog even en je staat naast iemand aan de teek die zonder blikken of blozen yakult bestelt.

Aevel. Laat ons niet alleen näöle. De zon schijnt, dus willen we graag een speciaal iemand in dat heerlijke lentezonnetje zetten: Candy Jacobs. De skater, met Olympische aspiraties, ziet vanmiddag een langgekoesterde wens in vervulling gaan. In een grote loods aan dan de Kraanvogelstraat gaat Skatepark Venlo officieel open. Samen met haar vader Hay heeft ze de verschillende obstakels zelf gebouwd. Mam, het petekind, de rest van de familie en haar vrienden hebben fantastisch meegeholpen. We zijn van de week een kijkje gaan nemen. Er werd nog volop getimmerd en geschilderd en de vloer moest nog gekaerd worden.

Aan alles voelde je aevel dat er een pre-Olympische prestatie is verricht. Daarom is deze week vooral de Week van Candy.

Wies ’t aevel weer ens is,
Sef Derkx

Middageditie van maandag 15 april 2019

Middageditie van maandag 15 april 2019

Marcel Proust interviewt… Gerrit van der Vorst, gewaardeerd collega-Floddergatsblogger

De naam van schrijver Marcel Proust is onlosmakelijk verbonden met een fameuze lijst van zo’n dertig vragen, die tot doel heeft om meer zelfinzicht te krijgen: de Proust Questionnaire. Van de van oorsprong Engelse vragenlijst bestaan verschillende varianten.

De jonge Marcel Proust met voor het eerst dons  tussen neus en bovenlip  

Marcel Proust (tekening website  Filosofiemagazine)

Tot voor kort was bekend dat Proust de lijst zelf tweemaal had ingevuld: in 1887 en in 1894. Maar op een Parijse boekenbeurs dook een jaar geleden een nieuwe, door Proust beantwoorde, versie van de vragenlijst op. Deze tot dan toe onbekende Questionnaire dateert uit 1884, ruim drie jaar voor de oudst bekende vragenlijst, en geeft de antwoorden van de jonge Proust op spannende vragen als: ‘Wat was het pijnlijkste moment van je leven?’ en ‘Wat is voor jou het ideaal van aards geluk?’ en op meer triviale vragen als ‘In welk land zou je het liefst wonen?’ of ‘Heb je liever een hard of een zacht kussen?’

Opgetogen beantwoordde Gerrit van der Vorst de vragen die Proust  hem stelde 

De vragen die de gekwelde Franse auteur aan onze collega-blogger Gerrit van der Vorst voorlegt, zijn van de lijst uit 1894.

****

Mijn belangrijkste karaktertrek

Gerrit van der Vorst (GV): Doorzettingsvermogen. Geef me een doel dat ik zie zitten en ik zet me er ten volle voor in, ‘tot de dood er op volgt’.

Mijn favoriete eigenschap in een man

GV: Sportiviteit.

Mijn favoriete eigenschap in een vrouw

GV: Sportiviteit. Voor het overige leg ik natuurlijk andere criteria aan.

Eigenschap die ik waardeer bij mijn vrienden

GV: Toch wel betrouwbaarheid, op de voet gevolgd door humor en creativiteit.

Mijn belangrijkste tekortkoming

GV: Voortdurende schending van het Pareto Principe, oftewel de 80/20-regel.

Mijn favoriete bezigheid

GV: Voetballen.

Mijn idee van geluk

GV: De combinatie van een rustig, zonovergoten strand, prettig gezelschap, volstrekte ledigheid en een gezellig strandpaviljoen in de nabijheid. Of – nog beter – de Bloemenbuurt ‘op de berg’ in de jaren vijftig.

Mijn voorstelling van de ergste misère

GV: Zo’n troosteloos vluchtelingenkamp, ergens in het Oosten.

Waar ik het liefst zou willen wonen

GV: Beurtelings in Zeist (vanwege de familie) en in Venlo (vanwege de roots). Lastig, hoor.

Mijn favoriete reis

GV: Nao ’t zuuje. Zuid-Limburg vind ik ook prachtig.

Mijn favoriete kleur

GV: Rood.

Mijn favoriete bloem

GV: Dahlia, vooral een rode dus. Vooral het woord intrigeert me van oudsher. Waarom weet ik niet. Eigenlijk onbegrijpelijk.

Mijn favoriete vogel

GV: De Vlaamse gaai die elke dag even langs komt. Ik verbeeld me dat dat het jonge vogeltje is dat we ooit uit een net gepeuterd hebben, waarin het helemaal verstrikt zat, op leven na dood.

Mijn favoriete proza-auteur

GV: Ik bewonder mensen die op zo’n vraag een naam kunnen noemen. Of ik een boek mooi vind, hangt van mijn stemming af. Soms lees ik een tijdje veel van een bepaalde auteur. Zoals van Ton van Reen, die vond ik erg goed. Laat ik dan maar zijn naam noemen.

Mijn favoriete dichter

GV: Van gedichten houd ik eigenlijk niet, omdat ik ze zelden begrijp. Maar van de melancholie van J.C. Bloem kikker ik helemaal op.

Mijn favoriete literaire held(in)

GV: Heb ik niet.

Mijn favoriete componist

GV: Mozart, met zijn lichte, bewegelijke en vrolijke muziek.

Mijn favoriete kunstschilder

GV: Vrijwel elk lid van de Haagse school.

Mijn grootste held(in) in het echte leven

GV: Jan ‘Ambrosius’ Hendrikx, een wat depressieve onderwijzer die tijdens de bezetting tot grote hoogte steeg. Daar zou ik graag nog over schrijven of een presentatie over willen houden. Die had wel meer aandacht mogen krijgen in Venlo en dan had meteen dat prima verzet in Venlo herdacht kunnen worden (de gebroeders Ex, Frans Coehorst en anderen).

Aan welke historische figuur heb ik de grootste hekel

GV: Hitler.

Welk levend persoon veracht ik

GV: Machtsmisbruikers, zoals mannen die kinderen of vrouwen misbruiken.

Mijn favoriete spijs en drank

GV: Italiaans eten en ruby port.

Mijn favoriete namen

GV: In elk geval niet Gerrit. Dat was in boekjes vroeger altijd een achterlijke boerenzoon of een tamme kraai. Dan had je nog de befaamde inbreker Gerrit de stotteraar, zoete lieve Gerritje die naar Den Bosch toe ging enz. Argh! Verder vind ik de meeste namen OK. Gewoon niet erg belangrijk.

Eigenschappen waar ik een hekel aan heb

GV: Gemakzucht, krenterigheid en zelfmedelijden.

Karaktertrek die ik zou willen hebben

GV: Vergevingsgezindheid.

Meest overgewaardeerde deugd

GV: Fatsoen. Diep in ons hart …

Talent dat ik zou willen hebben

GV: Om een bal met een perfecte weeftrap in de bovenhoek te leggen, goed hoorbaar op mijn vingers te fluiten of te schaatsen.

Hoe voel ik mij op dit moment

GV: Rijp voor een serie van 50 dagelijkse sessies in de sportschool. Door omstandigheden heb ik mijn conditie tijdelijk lelijk verwaarloosd.

Welke fout kan ik het makkelijkst vergeven

GV: Een fout door te grote inzet.

Waarvan heb ik de grootste spijt

GV: Dat ik vele jaren geleden te weinig tijd en geduld had voor mijn fijne hond.

Mijn grootste prestatie

GV: Crisismanagement bij Berenschot of de ontwikkeling van een glasvezelinfrastructuur in Arnhem en Nijmegen.

Mijn dierbaarste bezit

GV: Gezondheid, zonder twijfel

Mijn levensmotto

GV: Met een meer dan halfvol glas de nieuwe dag in!

Ochtendeditie van maandag 15 april 2019

Ochtendeditie van maandag 15 april 2019

Soms heb je je het nooit afgevraagd, maar is het toch fijn om op die nooit gestelde vragen antwoorden te krijgen. Ongetwijfeld heeft u weleens naar Tatort gekeken. U kent de serie niet? Dan is het misschien raadzaam om nu verder te reizen op het wereldwijde web. Tot een andere keer bij de Venloër Grensbode.

Fijn, we zijn onder elkaar. In de leader van Tatort – de serie bestaat volgend jaar een halve eeuw – zien we eerst een paar ogen en vervolgens twee benen in gestrekte draf over nat asfalt. Van wie zijn die ogen en benen?

De acteur van de in 1970 op het vliegveld van München-Riem opgenomen titelfilmpje is Horst Lettenmayer. Zijn ogen kijken elke aflevering drie keer uit een andere ooghoek door een rode, blauwe en paarse spleet en om zijn linkeroog komt een vizier. Daarna houdt hij drie keer zijn handen voor zijn gezicht. Vervolgens probeert hij rennend te ontkomen.

Ook Horst Lettenmayer is ouder geworden

Van de gage is Horst niet stil kunnen gaan leven. Hij kreeg er toentertijd 400 mark voor, zeg maar 200 euro.