Categorie: Bril

Brilstand – maandag 26 augustus 201

Brilstand – maandag 26 augustus 201

FC Utrecht – VVV 1-2 (rust 0-2)

Met verbazing, stijgende bloeddruk en het jongste katje Lilo op schoot, gisteren naar FC Utrecht-VVV gekeken.

Wat een wedstrijd!

Hoeveel geelzwarte engelen zaten op de doellat boven Thorsten Kirschbaum? Eindelijk, eindelijk was de VAR toch nog VVV goedgezind. De ergernis over de opzichtig verkeerde ingrepen van de videoscheidsrechter in de wedstrijd VVV-Ajax van vorig seizoen blijft. Maar toch, maar toch, gisteren daalde iets van een gevoel van gerechtigheid over ons neer. En wat heerlijk is het om te zien, hoe een tegenstander kansen verprutst en VVV vervolgens de weinige mogelijkheden verzilvert. Precies zoals het in de ongeschreven voetbalwet staat: als jij kans op kans mist, scoort de tegenstander wel. Ongeloof was er in de 37ste minuut van de eerste helft, toen door een prachtige kopbal van Evert Linthorst de brilstand van het scorebord verdween. Zeven minuten later lag de tweede in het netje achter de onzekere keeper Maarten Paes. Bij het fluitsignaal voor de rust stond het 0-2. Een onwaarschijnlijke tussenstand. Aan de rand van het veld wachtte Lee Cattermole zijn nieuwe ploeggenoten op. Voor iedereen had hij een high five of schouderklop. In de tweede helft viel hij in. Shirt in de voetbalbroek, al na enkele minuten een gele kaart en bovendien een droomsliding waardoor Utrecht afgehouden van een zekere goal. Lee is zijn gewicht in goud waard voor VVV. In de kolkende Galgenwaard – dit keer een dodenveld voor FC Utrecht zelf – hoorde je tegen het einde van de wedstrijd de meegereisde VVV-supporters die in het uitvak zaten.

Het uitvak in De Galgenwaard met VVV-supporters (foto Gerrit van der Vorst)

In het stadion was ook de correspondent van de Venloër Grensbode met als standplaats Zeist, Gerrit van der Vorst. Hij laat ons het volgende weten:

“Ik had een uitnodiging van vrienden die stellig meenden dat VVV afgedroogd zou worden. De vorige poging om me zo op mijn plek te zetten, was door Keisuke Honda verijdeld (dat schitterende doelpunt). De meesten van de bijna 18.000 toeschouwers waren vooraf zeer optimistisch over de winstkansen van FC Utrecht. De circa 75 diehard VVV-supporters in het uitvak en ondergetekende elders in het stadion hadden ook geen VVV-zege verwacht.

Het was natuurlijk jammer dat ik maar beter niet vrijuit kon juichen, of me anderszins als VVV-aanhanger kon profileren. Maar daar stond tegenover dat het gevloek en getier op de scheids, de VAR en de FC Utrecht steeds leuker was om aan te horen. Huichelachtig gaf ik, zogenaamd empathisch, toe aan mijn vrienden dat het niet meezat. Ik loofde de inzet van hun favorieten (‘mooie verre passes’), riep dat ze meer verdienden enzovoorts. Maar tegenover mijn gewaardeerde lezers en lezeressen van de Venloër Grensbode durf ik wel toe te geven dat ik daar niets van meende. Inwendig juichte ik wel, zeker toen het billen knijpen afgelopen was. En ik was wel de vrolijkste van de nazit: ‘Biertje, jongens?’

Ik klop dit in een hotelkamer in Zandvoort in. Kleindochter Teddy (11) had een hotelovernachting gekregen voor twee personen en raad eens wie mee moest? Het zit dus niet altijd mee, maar na gisteren durf ik over mazzel niet te klagen. Ik moet nu naar het strand.”

Na het laatste fluitsignaal  zoeken de spelers van VVV  contact met de meegereisde supporters. Het elftal van FC Utrecht verlaat vol ongeloof en hoofdschuddend  De Galgenwaard. Voor de supporters van de Domclub is een stralende zondag een zwarte zondag geworden. Op de tribune glimlacht onze reporter/fotograaf Gerrit van der Vorst, zelf geen onverdienstelijk veteraan-voetballer.

 

Advertenties
Brilstand – zondag 18 augustus 2019

Brilstand – zondag 18 augustus 2019

De wedstrijd thuis tegen Ajax van gisteren is in één zin samen te vatten. Daar komt-ie:

De wedstrijd tegen de regerend landskampioen duurde voor VVV 46 minuten te lang.

We verklaren ons nader. Op slag van rust verdween de brilstand van het scorebord. 0-1, Zyech van wie wordt gezegd dat hij in Venlo familie heeft bij wie hij af en toe op bezoek komt. In de tweede helft was het snel gedaan met de ambities van de Venlonaren om Ajax het vuur aan de schenen te leggen. Vuur? Nee, het was als de as die je na een lange avond stoken, ’s ochtends in de houtkachel aantreft.  Wit en nog wel warm maar ook na blazen tot je ervan tolt op je benen, niet meer rood opgloeiend. Opgebrand dus, die indruk maakte VVV in de tweede helft.

Vorig jaar augustus speelde VVV ook thuis tegen Ajax. Toen stond er tot het einde een strijdvaardige ploeg. De Blonde Engel der Wrake Kevin Blom met zijn Vlammende Zwaard de VAR was de redding voor Ajax. De 1-0 van VVV door Martin Samuelsen werd afgekeurd op aanraden van de videoreferee. Twee minuten voor tijd zag Blom, wederom op het scherm van de VAR, een overtreding van Roel Janssen op Klaas-Jan Huntelaar. In het strafschopgebied, strafschop dus. Tadic 0-1, het was meteen de eindstand. Wat ik van de scheidsrechter dacht? Laat het me zo zeggen, een pilsje zou hij van mij niet hebben gekregen als ik hem in Take Five had getroffen. Maar er stond nondeju wel een geïnspireerd VVV vorig jaar augustus in De Koel.

Daar steekt de huidige selectie bleekjes bij af. Om maar te zwijgen van het trainersduo.

Ik hoorde dat losse kaartjes voor de wedstrijd van gisteren dertig euro hebben gekost. Bij Automatiek Piccadilly krijg je er zeventien frieteieren voor. Het is het duurste ticket ooit in de geschiedenis van VVV. Wie een kaartje aanschafte, heeft een kat in de zak gekocht. Tot slot. De sterren van Ajax konden voor middernacht naar bed. Een nachtmerrie, veroorzaakt door de wedstrijd in De Koel, zullen ze niet gehad hebben.

Op het moment vlak voor de opkomst van de ploegen leefde nog hoop in de harten van de VVV-supporters (foto Frans Hermans)

Middageditie zaterdag 24 november 2018

Middageditie zaterdag 24 november 2018

Beste vrind Blônd,

Godzijdank. De intocht van Sinterklaas is zondag het kinderfeest geworden, dat het moet zijn. Hetzelfde geldt voor de eerste audiëntie van de Huibaard in het Pakhuis van Sinterklaas. Afgelopen woensdag onderging ik de metamorfose. Het is heerlijk om de reacties van kinderen te zien, als je opeens verschijnt. Ze zijn enthousiast en komen meteen op Sinterklaas af om een handje te geven. Andere kinderen kruipen  in hun schulp. Het duurt even voor het ijs gebroken is. Geleefde sjarmezenger van Tegele en umsjtreke, de periode dat Sinterklaas in het land verblijft, is een mooie tijd. Al was het alleen maar om de cadeaus. Neem het beeld Tango van Oeits Haos Prins Fons Schobbers, dat maandag rechtop wordt gezet. De krant omschreef het als rood, groot en frivool. Het wordt een blikvanger van formaat, Blônd. En daar blijft het niet bij. Op 15 december keert op initiatief van Jocus De Vreedzame Krijger terug op de Kop van de Wieërd. Als kind moesten wij vroeger op de plek waar de pijp van de kolenkachel in de schouw stak, heel hard ‘Dankewaal Sinterklaos!’ roepen. Misschien moeten we het in gedachten ook doen voor iedereen die ervoor zorgde, dat de stad wordt verrijkt met twee kunstwerken.

Maar er zijn cadeaus die in minder goede aarde vallen. Zo heeft de gemeente bij de Zuiderbrug een hekwerk geplaatst. Fietsers die het zandpaadje onder de brug als sluiproute gebruiken, zien hun weg nu geblokkeerd. Dat wordt dus voortaan een stuk omrijden. Een ander cadeau dan. Je kent natuurlijk Stichting Ons Fort. De vrijwilligersorganisatie die zich heeft inzet voor Fort Sint-Michiel. Op het Kazerneterrein heeft ze een gebouw, waarin educatieve activiteiten voor jong en oud worden georganiseerd. Zondag hing tot hun stomme verbazing opeens aan hun onderkomen een nieuw huisnummer: 23. Tot nu toe was het altijd 3i geweest. Dat huisnummer staat op het briefpapier, de enveloppen, folders, visitekaartjes, noem maar op. Ja, dan ga je natuurlijk bellen en e-mailtjes sturen naar de gemeente. Niemand wist er meer van. Ook de terreinbeheerder snapte er geen jota van. De pakketbezorger is het spoor inmiddels bijster geraakt. Is de huisnummer-Piet langs geweest of Camelot, de leegstandbeheerder? Het raadsel van het huisnummer is nog niet opgelost.

Hald dich, Bril

Ochtendeditie van zaterdag 10 november 2018

Ochtendeditie van zaterdag 10 november 2018

Beste vrind Blônd,

Goddank. De voorgenomen bezuinigen op cultuur en sport zullen waarschijnlijk niet worden uitgevoerd, geleefde sjarmezenger van Tegele en umsjtreke. Er wordt in het stadhuis over gestraeveld op het moment dat ik dit aan jou schrijf. Wordt het afstel of toch uitstel? Of un bietje van dit en un hempelke van det? Ik kan me niet herinneren dat er in de aanloop naar de gemeenteraadsverkiezing één partij is geweest, die verkondigde dat cultuur en sport uitgekleed zouden gaan worden. In ieder geval stond het niet in het programma van de partij waarop ik heb gestemd en die nu deelneemt aan het college van Venlo. Het college dat met droge ogen de draconische bezuinigingen voorstelde. Ik bin dus geties, anders gezegd. Gelukkig willen zelfs de raadsfracties van de coalitie de bezuinigen van hun eigen wethouders terugdraaien. Waat unne poppekas is det, Blônd! Ik moet aan mijn moeder denken. Die had over veel zaken een uitgesproken mening. Ook over politiek. Drees had gezorgd voor de AOW. Over hem niets dan lof. Den Uyl kon er mee door, maar over alle andere politici, nationaal of lokaal, zei ze: ‘Of-se nôw door de hond gebete wuurs of de kat, gebete wuurs-se toch.’  

We hadden het aevel over cultuur. Van de waek was ik in het Kunstencentrum. Het gonsde er van de activiteiten. Ik was er voor de tentoonstelling van Albert Kiefer. Als je nog niet geweest bent, Blônd, ga erheen. Ik was helemaal overrompeld. Morrejen, wat een talent en een discipline. Als ik gemeentearchivaris zou zijn, verwierf ik enkele schetsboeken van Albert en borg die in een diepe lade op om over honderd jaar te laten zien. De Venlonaren van 2118 zullen hun ogen niet geloven. We blijven nog even positief. Morgen wordt de vastelaovend ingeschoten. Het feest is een parel aan de culturele DNA-ketting van Venlo. Als het onverhoopt majjemp, neem ik wel mijn nieuwe paraplu mee. Jouw pap heeft daar een meesterlijke buut over geschreven. Mijn Venlo Plu is van Kiwanis Fides. Met de opbrengst worden kinderen uit Venlo gesteund, die ’t smaal hebbe. Ze kunnen dan toch lid worden van een sportvereniging of een cursus volgen bij het Kunstencentrum. Zo zorgt de Venlo Plu voor een beetje zonneschijn.  

Hald dich,

Bril

 

Uitgestelde ochtendeditie van zaterdag 27 oktober 2018

Uitgestelde ochtendeditie van zaterdag 27 oktober 2018

Beste vrind Blônd,

Heel eerlijk gezegd was ik niet verrast door het nieuws dat de plannen voor het Kazerneterrein niet doorgaan. Je zag het aankomen. Daarvoor hoefde je geen Nostradamus te zijn. Wat mij interesseert is hoeveel deze mislukking heeft gekost en wat die nog gaat kosten. Wanneer het over de pöpkes van Venlo gaat, consulteer ik altijd de Börgemeister van ’t Ven. Hij had het over miljoenen. Zeker als je de uren van ambtenaren en bestuurders die erbij betrokken zijn geweest, omrekent in geld. Dit luchtkasteel heeft in ieder geval meer späön gekost dan het nieuwe voetbalstadion, dat er niet gekomen is.

Over voetballen gesproken. Ik hoorde van de oeits haos veurzitter van Ondernemersvereniging Venlostad.com dat er T-shirts en truien komen met het historische logo van FC VVV. Je weet wel, het logo in de vorm van een wybertje. Ze worden op de Elfde van de Elfde gepresenteerd in zijn kwante-hippewinkel. De selectie van VVV is aanwezig en er hangt een fotoserie met als thema Allemaol d’n Berg op. Nu ik het over de Elfde van de Elfde heb. Jij moet niet te veel kloeke die dag en vooral goed uit de döp kièke. Waarom? Ik heb onlangs de Vors geïnterviewd, maar hij hield zijn lippen stijf op elkaar voor wat betreft de Jubel-Jocushoeëgheid. Degene die het wordt, weet het aevel al. Dat is zeker. Dus staat de persoon in kwestie iets anders dan in andere jaren bij het inschète voor het stadhuis. Het is voor hem als het ware het startschot voor een enerverende periode in zijn leven. Jij hebt daar oog voor, Blônd. Dat het ook na 16×11 jaar weer een man wordt, heb ik wel uit de Vors weten te peuteren.

Nog even over de miljoenen die in het rook zijn opgegaan voor het Grote Venlose Leed dat Kazerneterrein heet. Stel, geleefde sjarmezenger van Tegele en umsjtreke, men had die geïnvesteerd in de amateurcultuur in alle Venlose kernen. Hoe mooi zou dat geweest zijn? Maar nee, er wordt door de gemeente gesneden in amateurcultuur. Spiètig. Prins Koekwaus stuurde mij een berichtje via Facebook met een interessante foto. Een foto van bladmuziek met erboven de titel: ‘Venlo mien kald’. Hopelijk kan ik Prins Koekwaus de klaagzang dit weekend ergens horen zingen.

Hald dich,

Bril  

 

 

 

Ochtendeditie van zaterdag 1 september 2018 (Venlo 657 jaar stad)

Ochtendeditie van zaterdag 1 september 2018 (Venlo 657 jaar stad)

Beste vrind Blônd,

Van herte perfitsia! Met de meteorologische records voor Arcen. Maar op de eerste plaats natuurlijk gefeliciteerd met Venlo 675 jaar stad. Heb je de feesploète al klaar liggen? Ik wel, ze zijn schoeftig mooi. Wat ik vandaag zeker doe, is Ik höf mien glaas op alle Venlonaere draaien, gezongen door Wiel Vestjens. De melodie is trouwens niet van een computer, geleefde sjarmezenger vanTegele en kunsmatige intilliegentsies. Giel Aerts is de componist, Frans Boermans de tekstschrijver. Ik höf mien glaas gaat over deze dag, 675 jaar geleden. Ik ga ook naar het Gemeentearchief om de stadsbrief uit 1343 te bekijken. Ik wil wel eens met eigen ogen zien of er werkelijk staat dat Venlo stadsrechten heeft gekregen. Wazel, natuurlijk kreeg Venlo in 1343 stadsrechten. Heel zelden is aevel de innerlijke noodzaak gevoeld daar een beroep op te doen. We zijn vooral un stedje. Grootsteeds? Ik werd een beetje lacherig toen bekend werd dat Venlo tot de grote steden van Nederland wordt gerekend. Maar Roermond is dat ook en dat is echt met krantepepeer toegeplèk.

Nee, Blônd, we zijn een stedje waarvan het bezoekersaantal terugloopt, de winkelleegstand oploopt, de gemeente geld voor versterking van het centrum misloopt en het bestuur van venlostad.com leegloopt. Ook dat is de Venloop. En neem van me aan, het wordt er niet beter op. Om dit te voorspellen hoef je geen Nostrademus te zijn. Wat denk jij dat straks gebeurt, wanneer de minimumprijs voor een krat bier twintig euro wordt? Ken! Nog meer mensen gaan hun bruin euver de päöl kopen. En als ze dan de prijzen spanne in restaurants en bij prijsvechters in Duitsland, vrees ik dat de terugloop hier nog groter wordt. Iets anders. De affaire Oruç. Ik heb geen oordeel over de feiten waarvan hij wordt beschuldigd. Ik weet er het fijne niet van. Maar er is een bericht dat mij opgevallen is. Hij is emotioneel zo geraakt, dat hij zijn raadswerk zestien weken neerlegt. Er is een doktersverklaring overlegd en hij krijgt doorbetaald. Ook de vervangster in de fractie van EENLokaal krijgt de vergoeding. Ik ben niet medisch geschoold, maar als ik lees hoe weerbaar Ali Oruç is op Twitter en Facebook, doemt niet het beeld op van een emotioneel aangeslagen raadslid.

Hald dich,

Bril

Ochtendeditie van zaterdag 18 augustus 2018

Beste vrind Blônd,

Het eerste uur van deze week was haos voorbij. We zaten en lagen met zo’n honderd bezoekers van het Zomerparkfeest op het talud tussen het Teatro Maaspoort en de Brandkas. De enorme kunstmaan van Luke Jeram lichtte geheimzinnig op. Van zo dichtbij voelde het alsof ik in de Apollo 11 zat. Vlak voor de landing op de maan. Je weet wel Blônd, van de kleine stap voor een man maar een sprong voorwaarts voor de mensheid. Maar goed wij zaten in het Julianapark. The Sun Ra Arkestra blies als het spreekwoordelijke olifantje het droomverhaal van het Zomerparkfeest uit. De 94-jarige orkestleider Marshall Allen gaf nog een maal een geweldige solo op altsax. Het kwam uit zijn tenen. We geloofden onze ogen en oren nauwelijks. Onze ogen en oren hoefden het ook niet te geloven, dit was pure magie. Vier dagen van verwondering balden samen en werden gekroond in de tien minuten die het slotoptreden duurde. Eerder die zondag las jij in alle toemel onder een parasol het verhaaltje over Ridder Kuno voor. De kinderen hingen aan je lippen. Dat was ook al een wondertje, een ontroerend pareltje in het programma. Hulde aan alle parcaholics voor deze editie van het Zomerparkfeest.

Maar de tijd ijlt verder, er is leven na het Zomerparkfeest. Weet jij dat deze week de Week van de Angst is? Ik las enkele uren na het magistrale maanconcert een interview met een dame die lijdt aan omfalofobie. Dat is een afgrondelijke angst voor de eigen navel en die van anderen. De aanraking ervan leidt tot een paniekreactie. Hoe zit dat eigenlijk bij jou, geleefde sjarmezenger van Tegele en umsjtreke? Volgens mij ben jij nergens echt schouw voor. Of vergis ik me daarin? Ik heb bijvoorbeeld trypanofobie. Dat is angst voor een spuitje bij de dokter. Ik ging haos van de zök toen onze kat Snuutje een spuit kreeg. Als er bloed geprikt moet worden, ben ik van slaag. Ik kijk én de andere kant op én knijp mijn ogen stijf dicht. Doppelt genäht hält besser, zeggen ze euver de päöl. Dat komt allemaal nu weer naar boven. Van mij kan daarom de Week van de Angst niet gauw genoeg voorbij zijn.

Hald dich,

Bril

Snuutje overdenkt in het redactielokaal van de Venloër Grensbode de ijdelheid van woorden vanaf het Blauwe Schaap